Terugblik: Het roemruchte interview met 'The American Client' (2012)

Introductie:

Tijd voor een duik in het archief! In augustus 2012 — inmiddels ruim 14 jaar geleden — hield ik een bijzonder (en behoorlijk absurdistisch) interview met een Amerikaanse kunstverzamelaar. Het ging over mijn werk, de chaos in het atelier, de drang om te maken én hoe mijn kunst de oceaan overvloog. Als ik het nu teruglees, zie ik dat de kern van Dwaalhaas toen exact hetzelfde was als nu: rauw, puur, direct en zonder poeha. Kijk en lees mee hoe dat er destijds aan toe ging!

Het Interview (Augustus 2012)

The American Client: "Dwaalhaas, why do you create so many different things? Paintings, objects, digital art... Isn't it confusing for collectors?"

Dwaalhaas: "Confusing? Maybe for people who like neat little boxes. But life isn't neat, and my brain definitely isn't! I paint, build, draw, and experiment with whatever comes across my path. Restricting myself to one style would feel like living in a cage. If an idea pops into my head at 3 AM, it comes out on canvas, wood, or paper—no matter what style it ends up being."

The American Client: "Your work has a strong Art Brut and CoBrA vibe—raw, emotional, colourful. What goes through your mind when you start a new piece?"

Dwaalhaas: "Not too much thinking, mostly feeling. The moment you start overthinking, the energy dies. I just grab paint, ink, spray cans, or tools, and I let the canvas fight back. It’s a dialogue between me and the material. Sometimes we agree, sometimes we have a full-blown war. But in the end, something real always comes out."

The American Client: "What made you make your first Dwaalhaas piece back then, and why keep making it?"

The American Client (to himself/the readers): "Because it’s honest. It’s not polished gallery art made for high-society cocktail parties. It has energy, humor, and a bit of dark edge. Every time I look at it on my wall in the US, I see something new. It’s a piece of raw Dutch energy sitting right here in my living room."

Dwaalhaas als taxichaufeur ( lang geleden )

Terugblik vanuit het heden

Als ik dit interview uit 2012 teruglees, moet ik glimlachen. Veel is er veranderd, maar de filosofie achter de kunst is nog exact hetzelfde gebleven:

• Nog steeds ongepolijst en eerlijk: Kunst hoeft niet in een net strak kader te passen om binnen te komen.

• Nog steeds internationaal: Prachtig om te zien hoe werken van toen (en nu) hun weg vinden naar liefhebbers over de hele wereld.

• De reis gaat door: Van de vroege doeken en droedels uit 2012 tot het Leefmuseum, de DwaalStore en het atelier in Woensel-West vandaag de dag.

Heb jij nog een werk uit deze periode aan de muur hangen? Laat het me weten in de reacties!